Przed Wami	- niezależnie od wieku - nowy rozdział życia.
Oczywiście	- o ile polubicie żeglarstwo, - o ile zrozumiecie żeglarstwo, - o ile zaakceptujecie żeglarstwo,
które jest	- sportem o randze życia, - życiem o randze sportu, - sztuką, - miernikiem stosunku do życia,
	- miernikiem i wskaźnikiem	poczucia odpowiedzialności poczucia obowiązku poczucia godności
	i - co bardzo ważne -	poczucia humoru.

Czytaliście już zapewne o "walce z żywiołem" - a raczej, trzeba by rzec, o walce z żywiołami. Bo to wiatr i woda.
Ale to nie jest prawda. Bo:
- żywioły są tak bardzo potężne, że walczyć z nimi żeglarzowi na jachcie raczej trudno;
- walczy się z kimś, kto walczy: żywioły z nami nie walczą; one - woda i wiatr - mają swoje sprawy, regulowane prawami natury. Te sprawy są często kontrowersyjne, bywają w swym obrazie, widzianym przez żeglarza, bardzo gwałtowne;
- żywioły nie walczą z przedmiotami - żywymi czy martwymi - na wodzie czy w wodzie, bo przedmioty te dla nich nie istnieją; nie zostały tam, do wspólnej zabawy, rozmowy czy dyskusji - zaproszone. Nie są zauważone.
A więc czy jest walka? Z sobą samym. Z wlasnym strachem; z własnymi siłami fizycznymi i własną wytrzymałością; z przystosowaniem możliwości swego działania do - czasem - przerażających żeglarza poczynań wody i wiatru.

Wyobraźnia, to element wielce na jachcie potrzebny. Ale może nawet jeszcze bardziej przed żeglowaniem. Chodzi o wymyślenie różnych sytuacji, a następnie wymyślenie ich rozwiązań. Im dłużej się żegluje, tym więcej jest przyczyn do rozważania na ten temat. Kiedy w czasie żeglowania zdarza się rzeczywiście jakaś założona przed tem w wyobraźni i tamże rozwiązana sytuacja - mamy to rozwiązanie jak znalazł. I to rozwiązanie logiczne, bo przemyślane i uzasadnione.